Daan Vandewalle speelt Gordon Mumma

Gordon Mumma De Amerikaanse experimentele componist Gordon Mumma is een van de ‘Founding Fathers’ van de elektronische muziek. In de pioniersjaren 60 knutselde hij zijn eigen muziekinstrumenten in elkaar en experimenteerde met elektronisch bewerkte akoestische klanken. Hij werkte samen met John Cage en componeerde o.a. voor de Merce Cunningham Dance Company.

Het pianowerk van Gordon Mumma is quasi onbekend en wordt zelden uitgevoerd. Een deel ontstond toen Mumma baanbrekend werk op het vlak van live elektronische muziek verrichtte met ‘Sonic Arts Union’ in de jaren ’60 maar het grootste deel dateert van de voorbije 15 jaar. Deze werken onderscheiden zich door hun beknoptheid en verfijnde frasering. Daan Vandewalle bouwde als uitvoerder van Amerikaanse muziek internationale faam op en is de ideale persoon om deze miniaturen uit te voeren.

Gordon Mumma over zijn verzameld pianowerk:
"Deze pianostukken werden gecomponeerd in een periode van 50 jaren en groeiden uit tot verschillende verzamelingen en groepen van verzamelingen. De meeste werken duren maar enkele minuten. Eén voordeel van het schrijven van korte composities is dat het dagelijkse leven geen grote impact heeft op het compositieproces. Een ander voordeel is dat al die korte stukken op een of andere manier wel bij elkaar passen, soms door hun vorm maar vaak omdat ik ontdekte dat ze iets met elkaar gemeen hebben. Dat gemeenschappelijke ligt aan de basis van de titels die aan deze verzamelingen gegeven werden.
Enkele van deze composities werden bedacht en gestructureerd om uitgevoerd te worden op zowel historische toetsinstrumenten (pianoforte, klavecimbel en zelfs klavichord) als moderne vleugelpiano’s.
Zowel bij muziek componeren als bij koken dien je de geschikte ingrediënten bij elkaar te brengen, in de juiste volgorde en hoeveelheid. Dit vraagt discipline en jarenlange ervaring. Aan sommige composities kan je altijd meer sleutelen. Details zouden verder ontwikkeld kunnen worden, andere structurele variaties zouden toegevoegd kunnen worden. En dan alles tijd geven om te laten bezinken. Een compositie (of een kunstwerk) beëindigen betekent vaak niet enkel beslissen wanneer het werk moet stoppen maar ook wanneer je stopt met te prutsen aan het creatieve proces."

Daan Vandewalle over het pianowerk van Mumma
"Het pianowerk van Gordon Mumma is quasi onbekend en wordt slechts uiterst zelden uitgevoerd. Een klein deel ervan, zoals bijvoorbeeld de Large Size mograph en de suite, ontstond in het begin van de jaren ’60, toen Mumma een intense band had met David Tudor, die de voornaamste uitvoerder was van dit werk. In die tijd werd Mumma vooral bekend vanwege baanbrekende elektronische muziek die resulteerde in samenwerkingen met het ONCE-festival en de Merce Cunningham dance company.
De laatste 15 jaar schreef Gordon Mumma, na een lange periode van ziekte die hem van de podia en festivals hield, een grote kollektie pianostukken.

De inhoud van deze werken is vaak uiterst reflectief, met een zekere hang naar bescheidenheid zoals men die ook terugvindt bij o.a. Christian Wolff. Of, anders gesteld, een muziek die kritisch evalueert, probeert precies te zijn in de uitdrukking, en eerder de grote gebaren en gestiek schuwt. De muziek is ook meestal geschreven als ‘portret’ van iemand, een vriend, al dan niet professioneel muzicus, familielid, etc.
De vorm van de stukken is onveranderlijk kort, miniaturen die uiterlijk maximale uitdrukking willen bekomen door middel van een economie van de middelen. Het voorbeeld van Anton Webern indachtig. De noten zelf komen echter op zeer veel diverse manieren tot stand: soms dodecafonisch, soms met duidelijke referenties naar Cage en de New York School, soms een uitzonderlijk geraffineerd onderzoek van nagalm en boventonenreeksen door middel van het gebruik van technieken in de stijl van Henry Cowell. Wat echter bijna altijd opvalt is dat de meeste stukken 2-stemmig zijn,en op zoek gaan naar een soort contra-punt.

Het belangrijkste aspekt lijkt echter te zijn dat esthetieken van zeer diverse oorsprong en die in feite het basis-materiaal vormen voor een reflectie over de geschiedenis van de avant-garde, worden samengebracht met een grondige zin voor frasering, die eerder doet denken aan Haydn. Opvallend hierbij is dat de muziek nooit, behalve één enkele uitzondering, parodiërend werkt. Ongeacht de oorsprong van het materiaal klinkt de muziek niet als een pastiche, of een eclectische verzameling ‘invloeden’. Wat men wel hoort, is een componist die terugblikkend verschillende gedaantes aanneemt, maar steeds ideeën laat prevaleren boven stijl en daardoor zijn eigen individualiteit behoudt."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Daan Vandewalle : Gordon Mumma
Woensdag 19 maart 2008 om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.daanvandewalle.com

Gordon Mumma : brainwashed.com/mumma
Gordon Mumma op UbuWeb Sound en UbuWeb Film

Elders op Oorgetuige :
Ives, Carter & Curran : een eeuw Amerikaanse pianomuziek, 14/11/2006